Arequipa en de Colca Canyon

Het ruige landschap van de Colca Canyon

Arequipa en de Colca Canyon

Na het vrijwel chronisch bewolkte Lima is het een verademing om in Arequipa te zijn: eindelijk zon en blauwe lucht! Overdag is het er lekker warm maar omdat het op zo’n 2300 meter hoogte ligt koelt het er ’s avonds behoorlijk af. Denk aan een Zwitsers Alpenstadje en je hebt een idee van hoe het klimaat is.

De stad Arequipa

Arequipa is wat inwonertal betreft de tweede stad van Peru. Vanuit de stad heb je steeds zicht op de vulkanen Misti, Chachani en Pichu Pichu. Arequipa wordt ook wel de ‘witte stad’ genoemd omdat veel gebouwen zijn gemaakt van het witte steen van de vulkaan Misti. Voor toeristen is eigenlijk alleen het centrum interessant en begaanbaar (‘je moet niet verder dan de markt gaan, daar stopt het’, aldus mijn bezorgde en uiterst vriendelijke hostaleigenaar). Je vindt er rond het centrale Plaza de Armas (zo heet elk centraal plein in een Peruaanse stad) vooral restaurants en toeristenkantoortjes. Aan dit plein staat ook de kathedraal van Arequipa. Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze van binnen niet heel bijzonder vond.

Vanuit Arequipa heb je altijd zicht op de vulkaan Misti.

Vanuit Arequipa heb je altijd zicht op de vulkaan Misti.

Klooster Santa Catalina

Veel meer de moeite waard is wat mij betreft het klooster Santa Catalina. Hier hebben jarenlang nonnen en hun slaven gewoond zonder dat de inwoners van Arequipa enig idee hadden wat zich achter de dikke muren van dit klooster afspeelde. Sinds 1970 is het open voor bezoek. De gekleurde muren geven de straatjes in dit klooster een haast gezellige uitstraling. Je kunt rustig zo’n 2-3 uur uittrekken voor een bezoek aan dit klooster. Je komt steeds weer nieuwe slaapkamers, keukens, gangetjes en andere ruimtes tegen. Vooral als je, net als ik, niet zo’n geweldige ruimtelijke oriëntatie hebt, lijkt het een eindeloos groot complex.

Detailfoto van het klooster Santa Catalina

Detailfoto van het klooster Santa Catalina

Na een paar uur slenteren door een klooster, hoe mooi ook, heb ik wel behoefte aan de goede kop koffie. Chaqchao vond ik altijd een goede plek, waar ik zowel binnen als buiten lekker kon zitten.

De bevroren mummie Juanita

Tot de meest curieuze dingen die ik ooit in musea heb gezien behoren toch wel de mummies. In een museum in Argentinië had ik ooit al eens een bevroren mummie gezien maar hier in Arequipa staarde me opnieuw zo’n meisje aan. Het zijn kinderen die door de Inka’s zijn geofferd om de bergen (die ze als goden aanbaden) gunstig te stemmen. Juanita is een meisje wat in de 15e eeuw door de Inka’s is geofferd aan de vulkaan Sabancaya die toen enorme uitbarstingen vertoonde. Ze is in 1960 gevonden in de krater van de vulkaan Ampato. Al die tijd was ze ingevroren en zodoende perfect bewaard gebleven in de ijskap op de top van de berg Ampato. Door een nieuwe uitbarsting van de vulkaan Sabancaya was de ijskap van de Ampato gaan smelten. Zo was Juanita losgeraakt uit deze ijskap en een eind naar beneden gerold. Wonder boven wonder werd ze al na een week of 3 gevonden door bergbeklimmer Johan Reinhardt. De zon had de mummie al enigszins aangetast maar gelukkig was ze nog grotendeels in goede staat.

Om de mummie zo goed mogelijk te bewaren wordt ze in het Museo Santuarios Andinos tentoongesteld in een glazen vrieskist bij een minimum aan licht. En zo keek ik haar, ongeveer 6 eeuwen later, met een mengeling van nieuwsgierigheid en gêne, van heel dichtbij in de ogen. Nieuwsgierigheid omdat ze nog zo goed geconserveerd was en omdat ooit mensen dachten dat het goed zou zijn om haar aan de berggoden te offeren. Gêne omdat zij er niet voor gekozen heeft om publiekelijk tentoongesteld te worden. Ik zet daarom bewust geen foto van haar bij mijn blog.

In het museum trof ik trouwens nog veel meer interessants uit de tijd van de Inka’s aan: potten, schalen, sieraden en kleding. Een bezoek aan Peru kan wat mij betreft niet zonder een kennismaking met de Inkacultuur en daarom wilde ik dit museum wel echt graag zien.

Colca Canyon

Na een of twee dagen in Arequipa schijnt je lichaam wel een beetje gewend te zijn aan de hoogte en vond ik het tijd om de natuur rond Arequipa in te trekken. Een bezoek aan de Colca Canyon leek mij een must. Om de Colca Canyon zelf maar ook om een idee te krijgen van het gebied om Arequipa heen.

Ik heb een 2-daagse hiking tour met Peru Andes geboekt omdat ik een canyon pas echt goed ervaar als ik er zelf doorheen loop. De Canyon is o.a. beroemd om de Condors die je er kunt zien. Als je geluk hebt vliegen ze vanaf Cruz del Condor vlak langs je heen. Wij hadden helaas geen geluk en dus zaten we daar met hordes andere toeristen voor niets de kloof in te turen.

De Colca Canyon is dieper dan de Grand Canyon maar de wanden zijn minder recht. We hebben tijdens de wandelingen steeds uitzicht op het mooie terrassenlandschap in de canyon. Dit terrassenlandschap schijnt zo kenmerkend te zijn dat de Colca Canyon op satellietfoto’s heel makkelijk te herkennen is.

Terrassen en de Rio Colca in de Colca vallei

Terrassen en de Rio Colca in de Colca vallei

Ontspannen in een warmtebron

Na de pittige wandeltocht (de laatste ochtend steil omhoog op behoorlijke hoogte) kunnen we onze spieren een welverdiend warm bad geven in de warmtebronnen in Chivay. Vervolgens rijden we, op de terugweg naar Arequipa op 4.800 meter hoogte over een pas waar lama’s en alpaca’s leven. Voor een laaglander als ik zijn die hoogtes altijd fascinerend.

Lama's en alpaca's leven op Pampa Cañahuas op 4800 meter hoogte

Lama’s en alpaca’s leven op Pampa Cañahuas op 4800 meter hoogte

 

1 Shares
Geen reactie's

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.