Een DHZ-trekking naar Machu Picchu

Machu Picchu in al z'n glorie

Een DHZ-trekking naar Machu Picchu

Vond ik Cusco al magisch, Machu Picchu is natuurlijk het summum van wat Peru te bieden heeft. ‘Stort Machu Picchu in elkaar, dan stort de hele Peruaanse economie in elkaar’, aldus Reyner, mijn docent Spaans hier in Urubamba. ‘Machu Picchu zakt elk jaar een paar centimeter dus zo ondenkbaar is dat niet eens’, zo vervolgde hij.

Doe-Het-Zelf-route

Om Machu Picchu te bereiken neem ik de ‘Doe-Het-Zelf’-route, een combinatie van openbaar vervoer, taxi en lopen.

De eerste bus, naar Santa Maria, blijkt echter pas ’s middags te gaan en niemand kan me garanderen dat ik er nog bij pas als hij arriveert. Ik word aangesproken door een Engelsman die met een Spanjaard ook onderweg is naar Santa Maria. Of ik wil carpoolen. Er is een Peruaan die maar al te graag wat bij wil verdienen en ons daarom een lift aanbiedt. Ik heb weinig keus dus ik ga akkoord. We rijden 2,5 uur van haarspeldbocht naar haarspeldbocht, richting Santa Maria. Ik ben blij dat ik voorin zit, maar de Spanjaard achter me heeft het moeilijk.

Thermale baden van Cocalmayo

De warme baden van Cocalmayo

De warme baden van Cocalmayo (bron: www.sierrarios.org)

Santa Teresa, mijn volgende bestemming, is op zich niet zo interessant maar de thermale baden vlakbij, Cocalmayo, zijn de reden dat ik hier de rest van de dag blijf. De baden zijn prachtig onderhouden en het is er gelukkig niet zo druk. Het uitzicht vanuit de warme baden op de omliggende bergen maakt het plaatje compleet.

In de stromende regen langs de spoorlijn

De volgende ochtend word ik wakker van het geluid van stromende regen. De lucht zit potdicht en het komt met bakken naar beneden. Het is regentijd, dus zo vreemd is dat niet. Maar het ontneemt me even alle zin om twee uur langs de spoorlijn van Hidroélectrica (de electriciteitscentrale hier vlakbij) naar Aguas Calientes, het dorp bij Machu Picchu, te lopen. Achteraf zal blijken dat ik nog geluk heb gehad met het weer.

Er zit helaas niks anders op dan gewoon maar te gaan lopen want er is geen weg naar Aguas Calientes. Ik loop twee uur pal langs de spoorlijn, wat heel gevaarlijk klinkt maar het niet is: de treinen rijden niet harder dan 30 km/u.

We lopen allemaal in plastic gehuld langs de spoorlijn naar Aguas Calientes

We lopen allemaal in plastic gehuld langs de spoorlijn naar Aguas Calientes

Twee uur in de regen lopen is na een tijdje echt niet meer zo leuk dus ik ben blij als een tegemoetkomende toerist roept dat ik er al bijna ben.

Machu Picchu met eigen ogen

Als ik in Machu Picchu aankom kan ik de bekende bergtop achter Machu Picchu niet eens zien. ‘Om half drie klaart het op’, spreekt mijn gids me bemoedigend toe. ‘De mensen die de Inca Trail hebben gelopen en hier vanochtend vroeg aankwamen zagen niks’. Ik heb dus geluk gehad met mijn regenbuien in de ochtend.

De berg Huayna Picchu vormt het vaste achtergronddecor

De bewolking trekt langzaam op

Ondanks de bewolking is mijn eerste aanblik overweldigend: ik weet niet waar ik kijken moet, het ligt hier ineens pal voor me. Mijn gids praat wat verveeld maar toch leer ik veel van haar. Ze laat me zien hoe de Inca’s de zonnewende in de zomer en winter konden meten, waar je een condor herkent in de condortempel, waar het gewone volk woonde en waar de bovenlaag van de Incasamenleving.

‘Postcard picture’

Machu Picchu in al z'n glorie

De ‘postcard picture’

Daarna loop ik verder omhoog om een goed uitzicht over het hele complex te hebben. ‘Here is where you can take the postcard picture’, legt mijn gids me uit. Hoewel het nooit leuk is om te doen wat iedereen doet weet ik toch zeker dat ook zo’n postcard picture wil nemen.

Voor ik wegga neem ik de tijd om het hele complex nog eens goed in me op te nemen. Ik weet namelijk dat ik er, naar alle waarschijnlijkheid, helaas nooit meer terug zal komen.

0 Shares
2 Reactie's
  • Durk
    Geplaatst op 14:38h, 27 september Beantwoorden

    Misschien wel niet ‘helaas’. Er zijn nog zoveel andere mooie plekken .En vind je het dan nog even mooi en indrukwekkend als de eerste keer?

    • Annemarie
      Geplaatst op 10:57h, 09 oktober Beantwoorden

      Stel je voor dat ik er was gebleven omdat ik dacht nergens iets mooiers te zullen meemaken. 😉

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.